MESS IS MINE

ZŁOTA MELANCHOLIA

Coraz częściej nasz weekend kurczy się do jednego dnia. W tygodniu dzień staje się krótszy i nie jest to tylko kwestia panującej pory roku. Brakuje nam czasu na przyjemności i dłuższe spacery. Wciąż wykorzystujemy wolne minuty i składamy je w piękne momenty, które jednak nie dają już tak wiele energii, jak kiedyś. 

Znów poniedziałek.

MAŁA GASTRONOMIA

Gdyby ktoś teraz spytał mnie, kiedy po raz ostatni robiłam coś pierwszy raz, miałabym naprawdę sporo do opowiedzenia. Poprzedni tydzień przyniósł mi dwa, różnej co prawda natury i wagi, ale jednak - pierwsze razy. W czwartek założyłam na szyję taki identyfikator, przez 20 minut stałam z Anią na scenie i mówiłam do sporej grupy nieznajomych. Nie było to łatwe zadanie, wystąpienia tego typu wywołują u mnie mały paraliż, strasznie się jednak cieszę, że to zrobiłam.

Odreagowaniem czwartkowego stresu była sobota i moje pierwsze pierogi ruskie. Właściwie to nasze - w niesamowitym mieszkaniu Ani ulepiłyśmy razem według przepisu mojej babci dokładnie 109 sztuk. Wyszły naprawdę dobre, z mojej porcji zostało już całkiem niewiele. Przepis wrzucam tutaj, gdybym zgubiła moją kartkę, a jeśli ktoś miałby ochotę go wykorzystać - proszę śmiało!

Pierogi Babci Gieni

ciasto:

1 kg mąki poznańskiej

1 jajko

0,5 litra gorącego mleka

2-3 łyżki oleju

łyżeczka soli

(jeśli ciasto będzie zbyt twarde dodać trochę gorącej wody)

wyrobione ciasto odstawić pod przykryciem na 30 minut 

farsz:

2 kg ziemniaków

2 kostki sera tłustego

1 cebula (pokrojona w kostkę i podsmażona na smalcu) 

sól, pieprz

pierogi gotować w osolonej wodzie, aż będą pękate

 

SEE YOU SOON

Mam wrażenie, że zawsze z początkiem jesieni robimy podobną trasę. Tym razem zawędrowaliśmy nad Śnieżne Kotły. Panująca już oficjalnie w kalendarzu pora roku nieśmiało wkrada się między górskie ścieżki. Drzewa dopiero miejscami gubią zieleń na rzecz pomarańczowych i brązowych odcieni, a temperatura podczas spaceru pozwoliła na krótki rękaw. Było cudnie.